اکانت تریدینگ ویو 60% تخفیف+ اتصال با آی پی ایران
  • اورجینال
  • ضمانت دار
  • پشتیبانی سریع
  • تحویل به موقع
مشاهد قیمت ها

یک پروتکل وام دهی فراگیرتر DeFi می تواند افراد بدون بانک و فاقد بانک را به گونه ای که تامین مالی سنتی نمی تواند تقویت کند.

کریپتو شاهد افزایش استفاده های جدید از استخراج نقدینگی و پاداش از طریق پروتکل هایی مانند Uniswap، Aave و Compound بوده است. 
اخیراً، یک محصول جدید از پروتکل‌های DeFi 2.0 مانند 
OlympusDAO ، 
Alchemix و 
Abracadabra در حال بررسی راه‌های جدیدی برای عملکرد بدون صرف نظر از پاداش‌های رمزی هستند. 
با وجود تمام نوآوری‌هایی که با سیستم‌های غیرمتمرکز در کریپتو اتفاق می‌افتد، آنها همچنان نمی‌توانند مسیرهای جدیدی را برای رونق اقتصادی برای حاشیه‌نشین‌ها باز کنند. 
در شکل فعلی، DeFi فقط برای افرادی که قبلاً به سیستم مالی دسترسی دارند و در کشورهایی با بازارهای مالی قوی زندگی می‌کنند باز است. 
این امر با این واقعیت مشهود است که رشد DeFi به ویژه توسط 
دژن های کریپتو هدایت شده است 
.
به عنوان DEFI 2.0 همچنان به رشد، به آن نیاز دارد به 
شکستن رایگان از پایه های تاریخی یک سیستم مالی مبتنی بر استثمار و ستم. 
یکی از راه‌های فوری ارزیابی مجدد پروتکل‌های وام‌دهی است که نیازمند وثیقه‌گذاری بیش از حد است و مدل‌های مبتنی بر جامعه بیشتر برای امور مالی که افراد روزمره را توانمند می‌کند، بررسی شود.
مدل های بیش از حد وثیقه، شمول مالی را ترویج نمی کنند
بیش از دو میلیارد نفر هستند 
unbanked یا 
underbanked – زنان به طور نامتناسبی، مردم در فقر و افراد جوان است. 
در مدل فعلی خود، پروتکل های وام دهی DeFi 
بر وثیقه سازی بیش از حد متکی هستند 

این بدان معناست که برای گرفتن وام، باید وثیقه ای سپرده شود که ارزش آن بیشتر از خود وام واقعی باشد.
به عنوان مثال، برای وام گرفتن 75 اتر ( 
ETH ) DAI در Aave، وام گیرنده باید 100 ETH وثیقه ارسال کند. 
نسبت وام به ارزش در پروتکل های DeFi بسته به وثیقه و دارایی قرض شده می تواند از 20% تا 90% متغیر باشد. 
بیش از حد وثیقه به سه دلیل وجود دارد:
وثیقه اساسی بی ثبات است.
وام گیرندگان باید برای بازپرداخت وام ها در یک محیط غیرقابل اعتماد که اعتبار آن ناشناخته است تشویق شوند.
پروتکل‌ها برای افرادی طراحی شده‌اند که به دنبال حفظ دارایی‌های رمزنگاری خود و در عین حال دسترسی به نقدینگی هستند.
در پاسخ، پروتکل‌های مختلف DeFi روش‌های درون زنجیره‌ای و خارج از زنجیره را برای ارائه تحت وام‌های وثیقه‌ای بررسی کرده‌اند. 
رویکردهای زنجیره‌ای شامل وام‌های فلش، وثیقه توکن غیرقابل تعویض (NFT)، معاملات اهرمی و امتیازات اجتماعی کریپتو است. 
روش‌های خارج از زنجیره شامل ارزیابی/تأیید ریسک شخص ثالث، اتصال به امتیازات اعتباری خارج از زنجیره، استفاده از شبکه‌های شخصی و توکن‌سازی دارایی‌های دنیای واقعی است.
با این حال، این رویکردهای مختلف به ابزارهای وام دهی DeFi که از نظر مالی محروم هستند کمک نمی کند. 
از وام های فلش برای معاملات ارزهای دیجیتال استفاده می شود، و وثیقه NFT مستلزم داشتن دارایی است که بسیار سوداگرانه (در حال حاضر) یا توکنیزه کردن کالایی است که ممکن است لزوماً برای شخصی که بانکی ندارد ارزش نداشته باشد.
روش‌های کنونی خارج از زنجیره ارائه شده توسط گروه‌هایی مانند گلدفینچ، سانتریفیوژ، تلر و منبع همگی برای کسب‌وکارها (که به توجیه هزینه‌های بررسی دقیق توسط وام دهندگان کمک می‌کند) یا افرادی که از قبل دارای امتیاز اعتبار هستند، هدف قرار می‌گیرند. 
نمرات اعتباری کریپتو شاید بالقوه ترین را ارائه دهد، اما دارای چالش های ذاتی است. 
اول، امتیازات اعتباری می‌توانند همان اشکال محرومیت را ایجاد کنند که قبلاً توسط 
سیستم‌های امتیاز اعتباری 
سنتی وجود دارد. 
دوم، زمانی که پروتکل‌های DeFi تا حد زیادی غیرقابل دسترس باقی می‌مانند، ممکن است برای افرادی که منابع محدودی دارند، ایجاد یک امتیاز اعتباری رمزنگاری‌شده برایشان دشوار باشد. 
به طور کلی، ساختار بیش از حد وثیقه DeFi کمک چندانی به پیشبرد گنجاندن مالی در سطح فردی نمی‌کند – درعوض، گنجاندن به کسب‌وکارهایی که قبلاً تضمین شده‌اند می‌رسد.
مرتبط: ما هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن در زمینه تنوع، برابری و شمول داریم
مدلی مبتنی بر جامعه برای وام دادن
پروتکل‌های DeFi می‌توانند از شبکه‌های اجتماعی و 
پس‌انداز و انجمن‌های اعتباری در 
حال چرخش برای رفع محرومیت‌های مالی بهتر استفاده کنند. 
یک مدل مبتنی بر جامعه برای DeFi از شبکه‌های شخصی خارج از زنجیره و دنیای واقعی که بر اساس اعتماد متقابل، تجربیات مشابه و تعهدات مشترک ساخته شده‌اند، استفاده می‌کند. 
در ایالات متحده، بسیاری از این نمونه ها در بخش های روستایی کشور یا جوامع رنگین پوست وجود دارند و توسط سازمان هایی مانند صندوق دارایی ماموریت، 
مؤسسات مالی توسعه 
جامعه بومی آمریکا 
و پروژه بوستون اوجیما هدایت می شوند. 
و در خارج از ایالات متحده، یک اکوسیستم پر رونق از تامین مالی مبتنی بر جامعه و 
غیر رسمیگروه‌های وام‌دهنده منبع حیاتی سرمایه برای افراد بدون بانک و فاقد بانک هستند. 
این مدل از امور مالی پدیده جدیدی نیست، بلکه بازگشتی است به 
منشأ مالی بدون واسطه – سیستمی مبتنی بر منابع و ارزش مشترک که DeFi باید از آن بیاموزد.
یک مدل وام دهی DeFi مبتنی بر جامعه باید وام های کوچکتر مقرون به صرفه از جمله وام های خرد را تامین کند. 
برای امکان‌پذیر شدن این امر، پروتکل‌ها باید روی زنجیره‌های لایه یک یا لایه دو با هزینه‌های گاز کم و مشارکت با عوامل رمپ و خارج از سطح شیبدار مانند صرافی‌ها، شبکه‌های تجاری و سایر مشاغل محلی کار کنند. 
علاوه بر این، پروتکل های وام دهی DeFi باید با توجه به این واقعیت که تلفن های هوشمند به طور فزاینده ای 
به اصلی ترین راه دسترسی مردم به خدمات مالی 
تبدیل می شوند، سازگار با موبایل 
باشد. 
برنامه های کاربردی مبتنی بر دسکتاپ با رابط های کاربری پیچیده به سادگی راه حل نیستند.

DeFi می تواند به ویژه برای وام های کوچک قدرتمند باشد. 
وام دهندگان سنتی به دلیل هزینه های بالای سربار، از جمله پذیره نویسی، خدمات وام و کمک های فنی، قادر به ارائه وام های کوچک نیستند. 
با این حال، DeFi می‌تواند هزینه‌های سربار را از طریق یک پروتکل غیرمتمرکز به طور خودکار حذف کند. 
با تمرکز بر وام های مقرون به صرفه کوچکتر، پروتکل های وام دهی DeFi بهتر می توانند از شبکه های اعتماد خارج از زنجیره استفاده کنند.
این کار را می‌توان توسط توسعه‌دهندگان پروژه‌های مراحل اولیه، رأی‌دهندگان در مدیریت پروژه‌های غیرمتمرکزتر یا کاربران عمومی انجام داد. 
برای مثال، توسعه دهندگان و رای دهندگان می توانند با مشارکت سازمان های محلی محلی که هویت وام گیرندگان در آن مشخص است، به ایجاد مجموعه های اجتماعی کمک کنند. 
به این ترتیب اعضا می توانند ببینند چه کسی در بازپرداخت وام شکست خورده است. 
توسعه دهندگان، رای دهندگان یا کاربران DeFi همچنین می توانند به پیاده سازی مکانیسم هایی کمک کنند که در آن طرف های خارجی می توانند در صورت عدم پرداخت وام گیرنده، مبلغی را از پشتیبان بازپرداخت و دریافت کنند. 
به عنوان مثال، یک کارفرما می تواند با کارمندان برای طراحی طرحی کار کند که در آن حقوق وام گیرنده به طور خودکار در صورت نکول کسر می شود.

وثیقه بیش از حد به اشتباه فرض می کند که وثیقه به راحتی قابل دسترسی است. 
مدل‌های DeFi مبتنی بر جامعه می‌توانند وثیقه را در دسترس‌تر کنند. 
یکی از راه های فوری ایجاد سیستم های وثیقه مبتنی بر استیبل کوین است که به نسبت وام به ارزش کمتری نیاز دارد. 
بیش از حد وثیقه فقط برای پرداخت سود مورد نیاز است زیرا انتظار می رود ارزش وثیقه ثابت بماند.
سپس یک سیستم مبتنی بر استیبل کوین را می‌توان با پیشرفت‌های اخیر در زمینه 
اعطای اعتبار توسط پروتکل‌هایی مانند Aave و Moola مرتبط کرد. 
تفویض اعتبار به ارائه دهندگان نقدینگی اجازه می دهد تا اعتبار خود را به شخص دیگری منتقل کنند، که سپس می تواند وام کم وثیقه ای دریافت کند. 
با تکیه بر این اصل، پروتکل‌های DeFi می‌توانند اجازه دهند که اعطای اعتبار بین افراد و مؤسسات جمع شود. 
به این ترتیب جوامع می توانند سرمایه کافی برای ایجاد فرصت های اعطای اعتبار قوی تر را با هم تامین کنند.

با کنار هم قرار دادن همه این قطعات، یک طرح ممکن برای یک پروتکل وام دهی فراگیرتر DeFi می تواند موارد زیر باشد:
افراد و موسسات در یک جامعه 110 دلار DAI در ازای توکن وثیقه واریز می کنند. 
سپس آنها این وثیقه را به جامعه ای از وام گیرندگان شناخته شده در جوامع خود واگذار می کنند. 
نمایندگان می توانند سابقه بازپرداخت وام گیرندگان را در جامعه خود مشاهده کنند.
وام گیرنده (یک سبد باف) از گوشی هوشمند خود برای دریافت وام 100 دلاری DAI با بهره سالانه 10 درصد استفاده می کند. 
او با استفاده از این 100 دلار، برای خرید کالاهای ضروری مانند غذا به یک تاجر محلی پرداخت می کند.
در یک ماه، وام گیرنده برخی از سبدهای خود را فروخته است. 
سپس پول فیات محلی را که دریافت کرده بود به DAI تبدیل می کند و وام 100 دلاری به اضافه 0.83 دلار (10 دلار سود تقسیم بر 12) را برمی گرداند. 
هنگامی که وام گیرنده وام خود را بازپرداخت کرده است، نمایندگان در جامعه مطلع می شوند. 
اگر آنها وام را برای بیش از یک سال نگه دارند، آنها یا سایر افراد جامعه باید وثیقه بیشتری ارسال کنند یا خطر انحلال را دارند.
اعطای اعتبار در جامعه بر اساس نسبت 110 دلار وثیقه ای که ارائه کرده اند، سود دریافت می کنند.
این فرآیند وام بهتر از یک بانک برای اعضای جامعه است. 
اول، یک بانک به عنوان یک واسطه، هزینه های قابل توجهی را برای پذیره نویسی، خدمات و سایر هزینه های سربار دریافت می کند. 
این امر هزینه وام را برای سبدباف گران می کرد. 
دوم، بانک احتمالاً مدتی طول می کشد تا وام را پذیره نویسی و تحویل دهد و در نتیجه وام گیرنده را در خرید کالاهای اساسی به تاخیر می اندازد. 
سوم، و شاید مهم‌تر از همه، بانک احتمالاً به دلیل حجم کم وام، سود قابل توجهی تولید نخواهد کرد. 
در نتیجه، بعید است که یک بانک در وهله اول حتی خدمات مالی را به سبدباف ارائه دهد. 
ساختار DeFi سیستمی را برای وام‌های کوچک ایجاد می‌کند که در غیر این صورت برای تامین مالی سنتی دشوار است.
تصور یک DeFi بهتر برای آینده
مثال بالا به سادگی یکی از سناریوهای ممکن است و از برخی از قطعات سنتی DeFi برای رفع نیازهای فعلی استفاده می کند. 
با این حال، DeFi متمرکز بر جامعه می تواند حتی قدرتمندتر شود. 
موسسات لنگر یا غیرانتفاعی می توانند ضمانت وام ارائه دهند یا وثیقه اضافی اضافه کنند. 
علاوه بر این، اگر استخر DeFi محدود به اعضای جامعه باشد، مانند حلقه های اعتباری، نرخ بهره 0٪ امکان پذیر است. 
گزینه های متعدد دیگری با سطوح مختلف پیچیدگی امکان پذیر است.
با این حال، مهم است که توجه داشته باشیم که وام‌دهی دی‌فای نمی‌تواند منبع درآمد نهایی برای افراد بدون بانک و کم‌بانک باشد – مانند تامین مالی خرد که قبلاً به عنوان راهی برای فرار از فقر شناخته می‌شد، محدودیت‌های قابل توجهی وجود دارد. 
همانطور که گفته شد، وام دهی DeFi می تواند به ارائه ابزارهای حیاتی روزانه برای توانمندسازی مالی کمک کند و این تأثیر را نمی توان دست کم گرفت.
مطالب مرتبط: DeFi می تواند 100 برابر بزرگتر از 5 سال باشد
DeFi در حال حاضر در جستجوی ارزش کل قفل شده (TVL) در بازاری است که رشد انفجاری را تجربه می کند. 
اما تعقیب TVL فقط برای کاربران خاصی کار می کند، کاربرانی که سرمایه ای برای وثیقه گذاری بیش از حد بدون 
نگرانی در مورد خطرات دارند. 
یک استراتژی رشد مبتنی بر TVL می‌تواند به کاربران حاشیه‌ای آسیب برساند که ممکن است بار دیگر عقب بمانند زیرا افراد ثروتمند همچنان از ثروت خود درآمد کسب می‌کنند. 
ما باید از استفاده خود از TVL به عنوان معیار سنجش موفقیت تکامل پیدا کنیم.
پتانسیل واقعی برای DeFi به عنوان یک نقطه گذار برای بازنگری گسترده تر از امور مالی به سمتی خواهد بود که استثمارگر نباشد. 
این هدف ما را ملزم می‌کند که در وهله اول راه‌های آزموده‌شده و واقعی را برای مدیریت ریسک و نقدینگی جوامع در جوامع با منابع کم اقتصادی درک کنیم. 
یادگیری از آنها ما را قادر می سازد تا مکانیسم های جدیدی را برای DeFi ایجاد کنیم تا نه تنها به تعداد معدودی، بلکه به تعداد زیادی خدمت کند. 
DeFi حالت پایانی نیست، بلکه حرکتی به سمت اعتبار متقابل و DAO است. 
این DeFi 2.0 است که ما به شدت به آن نیاز داریم.

این مطلب صرفا ترجمه از منبع ذکر شده می باشد و مسئولیت آن با تریگر ویو نمی باشد.
منبع