فناوری غیرمتمرکز به معمای حریم خصوصی Web3 پایان خواهد داد

اگرچه اینترنت مدرن مانند گذشته ما را به هم متصل می کند، چیزی که نسل های جوان هرگز واقعاً تجربه نکرده اند احساس حریم خصوصی واقعی است. حتی نسل‌های قدیمی‌تر فراموش کرده‌اند که زندگی قبل از ردیابی هر فکر و عمل ما چگونه بوده است.

Web3 تصور می کند یک اینترنت باز، بی‌اعتماد و بدون مجوز که در آن کاربران می‌توانند به صورت همتا به همتا با یکدیگر تعامل داشته باشند، بدون اینکه از کنترل مالکیت، حریم خصوصی یا تکیه بر واسطه‌ها صرف نظر کنند.

در زیربنای این دیدگاه، بلاک چین ها یکی از مهم ترین ابزارها هستند. آنها نیاز به اشخاص ثالث قابل اعتماد را از بین می برند و به ایجاد ارتباط مستقیم بین کاربران و ارائه دهندگان خدمات، ثبت قوانین تعامل در دفترهای غیرقابل تغییر و حتی ذخیره تعاملات مستقیم بین آنها کمک می کنند. بلاک چین ها همچنین ساختارها و توازن قدرت در مالکیت داده ها را به طور اساسی پیکربندی مجدد می کنند.

با بلاک چین، افراد اکنون می توانند وب سایت های متمرکز و واسطه های پرهزینه را دور بزنند و به طور مستقیم با یکدیگر با رمزگذاری انتها به انتها تعامل داشته باشند. مردم می توانند دارایی هایی مانند خانه ها یا آثار هنری را خریداری کنند، به منابع عمومی دسترسی داشته باشند و در تصمیم گیری های سطح بالا شرکت کنند. علاوه بر این، کنترل و مدیریت آن فرآیندها با استفاده از یک پلتفرم غیرمتمرکز که در آن اشخاص ثالث قادر به دسترسی به داده ها نیستند، مگر اینکه شرکت کنندگان با فعال کردن آن موافقت کنند، بسیار ساده تر است.

این تئوری است.

واقعیت حریم خصوصی بلاک چین

در واقعیت، بلاک چین‌های امروزی «نام مستعار» هستند، که در آن کاربران با یک رشته الفبایی از کاراکترها که به عنوان مهم عمومی شناخته می‌شوند، شناسایی می‌شوند. با این حال، ارتباط بین فعالیت در یک تراکنش و ابرداده اغلب می‌تواند نام مستعار را تضعیف کند. این یکی از مزایای اصلی پیشنهادی بلاک چین را بی فایده می کند و به طور بالقوه اطلاعات حساس را در اختیار همه شرکت کنندگان در یک شبکه قرار می دهد.

شاید ندانیم کیست ساتوشی ناکاموتو است، اما ما می توانیم تراکنش های مرتبط با آدرس آنها را ردیابی کنیم. شرکت های پزشکی قانونی بلاک چین، از جمله CipherTrace و Elliptic، به طور منظم از دفتر کل دیجیتال برای ردیابی فعالیت های مالی در بلاک چین استفاده می کنند.

مربوط: وب 3.0 به کاربران بیشتری نیاز دارد، نه سرمایه گذاران بیشتری

اخیراً یک پدیده به ظاهر نامرتبط در دنیای در حال رشد بازارهای مبتنی بر بلاک چین مشاهده شده است، جایی که معاملات، که برای ماینرها قابل مشاهده است، در معرض “پیشبرد” قرار می گیرند.

در حالی که در نگاه اول این ربطی به حریم خصوصی ندارد، این نوع حمله زمانی اتفاق می‌افتد که یک ماینر بتواند تراکنش‌های متن ساده ارسال‌شده در زنجیره را بخواند و تراکنش‌های خود را جلوتر از کاربران وارد کند و بهترین معاملات را دریافت کند و بقیه ما را با ارزش کمتری رها می کنند. مقدار حداکثر قابل استخراج (MEV) به مقدار ارزشی اشاره دارد که ماینرها می توانند از سیستم خارج شوند – ارزشی که کاربران در غیر این صورت دریافت می کردند.

از ژانویه 2020، ماینرها این کار را کرده اند استخراج شده است ارزش صدها میلیون دلار آمریکا از سوی کاربران اتریوم. واضح است که این یک مشکل واقعی است که صنعت باید به آن رسیدگی کند.

این سوال پیش می‌آید: لایه‌های بلاک چین که حریم خصوصی واقعی را ارائه می‌کنند کجا هستند؟

مربوط: کوکی‌های مرورگر رضایت ندارند: مسیر جدید برای حفظ حریم خصوصی پس از مقررات اتحادیه اروپا شکست خورد

همانطور که شرایط در حال حاضر وجود دارد، اجرای حریم خصوصی اولویت مورد نیاز یا شایسته داده نشده است. در عوض، جامعه بلاک چین اولویت‌های دیگری را انتخاب کرد – به ویژه پرداختن به چالش‌های مقیاس‌پذیری، سرعت و هزینه که مانع از پذیرش انبوه بلاک‌چین شده است.

راه حل برای حفظ حریم خصوصی Web3 از قبل وجود دارد

البته این فقط سهل انگاری عمدی نیست. دلیل فنی خوبی وجود دارد که امروزه برنامه های کاربردی وب قادر به اجرای معماری های بلاک چین موجود نیستند. از آنجایی که همه شرکت‌کنندگان در حال حاضر مجبور هستند همه تراکنش‌ها را مجدداً اجرا کنند تا وضعیت دفتر کل خود را تأیید کنند، هر سرویس در یک بلاک چین عملاً یک منبع محاسباتی واحد، محدود و جهانی را به اشتراک می‌گذارد.

یکی دیگر از دلایلی که حریم خصوصی در اولویت قرار نگرفته است این است که تضمین آن بسیار سخت است. از لحاظ تاریخی، ابزارهای حفظ حریم خصوصی کند و ناکارآمد بوده اند و مقیاس پذیرتر کردن آنها کار سختی است. اما فقط به این دلیل که اجرای حریم خصوصی سخت است به این معنی نیست که نباید در اولویت باشد.

اولین قدم ساده تر کردن حریم خصوصی برای کاربر است. دستیابی به حریم خصوصی در ارز دیجیتال نباید به راه‌حل‌های سخت، ابزارهای مبهم یا تخصص عمیق ارز دیجیتال پیچیده نیاز داشته باشد. شبکه‌های بلاک چین، از جمله پلتفرم‌های قرارداد هوشمند، باید از حریم خصوصی اختیاری پشتیبانی کنند که به آسانی کلیک کردن روی یک دکمه کار می‌کند.

فناوری بلاک چین آماده پاسخگویی به این تماس ها با اقدامات امنیتی است که حداکثر حریم خصوصی را با مسئولیت اجتماعی تضمین می کند.

اثبات دانش صفر (ZKPs) و محاسبات چند جانبه ایمن (sMPC) دو فناوری هستند که می توانند نحوه درک ما از حریم خصوصی اینترنت را متحول کنند و به ما کمک کنند تا کنترل شخصیت هایی را که به صورت آنلاین ایجاد می کنیم، دوباره به دست آوریم.

مربوط: صنعت کریپتو به طور سلطنتی حریم خصوصی را مخدوش کرد

هر دو راه حل به اینترنت این امکان را می دهند که به مکانی تبدیل شود که اطلاعات حساس ما تنها با تأیید ما منتشر می شود. با این حال، هر راه حل دارای معایب خاص خود است.

پیچیدگی ها در حریم خصوصی بلاک چین

در حالی که ZKP ها امکان انتقال اولیه را فراهم می کنند، تعامل چند کاربره را مجاز نمی دانند. و در حالی که sMPC به چندین کاربر اجازه می دهد، به تنهایی می تواند بسیار کند باشد. پاسخ واضح این است که این دو فناوری را با هم ترکیب کنیم تا مشکلات را از بین ببریم و یک چارچوب سریع، امن و بسیار خصوصی ایجاد کنیم که از طریق آن پروژه‌های Web3 را مرحله‌بندی کنیم.

شاید راه درست برای نگاه کردن به حریم خصوصی وب امروز این باشد که ما در نهایت در پایان یک لگ عظیم هستیم. مقصد – شکل بهتری از حریم خصوصی که در آن کاربر کنترل دارد – هرگز در شک نبود، اما ماهی های دیگری برای سرخ کردن وجود داشت.

این جملات ناشی از تمرکز قابل درک بر حل مقیاس‌پذیری، سرعت و هزینه بود که انرژی و سرمایه‌گذاری بسیار کمی برای رسیدگی به حریم خصوصی باقی می‌ماند. اما این گذشته است.

این مقاله حاوی توصیه یا توصیه های سرمایه گذاری نیست. هر حرکت سرمایه گذاری و معاملاتی مستلزم ریسک است و خوانندگان باید هنگام تصمیم گیری تحقیقات خود را انجام دهند.

دیدگاه ها، افکار و نظرات بیان شده در اینجا به تنهایی متعلق به نویسنده است و لزوماً منعکس کننده یا نماینده دیدگاه ها و نظرات Cointelegraph نیست.