قلب تپنده هر اکوسیستم برنامه های غیرمتمرکز، DApps، پشته فناوری زیربنایی آن است. برای اتریوم (ETH)، این اجماع “Nakamoto”، محیط اجرای ماشین مجازی اتریوم (EVM) و زبان برنامه نویسی Solidity است. این فناوری ها با هم به توسعه دهندگان قراردادهای هوشمند اجازه داده اند تا امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) را از مفهوم به واقعیت سوق دهند.

برای اینکه DeFi جهش بعدی را انجام دهد – به سمت پذیرش جریان اصلی – مقیاس پذیری نیاز تکنولوژیکی است که بیشترین توجه را به خود جلب می کند. اما یکی از جنبه‌های اغلب نادیده گرفته شده اما به همان اندازه مهم پلتفرم‌های لایه-یک، رویکرد آنها به توسعه قراردادهای هوشمند است.

در حالی که Solidity و EVM فناوری‌های اصلی هستند که به اتریوم اجازه دادند بدون شک پیشگام DeFi باشد، پیشگامان نیز کسانی هستند که همه اشتباهات را مرتکب می‌شوند. آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چرا امروز احساس می کنید که مجموعه ای بی پایان از هک ها و سوء استفاده های DeFi وجود دارد؟ این نتیجه یک رویکرد برنامه نویسی است که مدیریت ایمن توکن ها را بسیار سخت می کند. زیرا زمانی که اتریوم در حال طراحی بود، DeFi وجود نداشت.

اما رفع آن آسان نیست. تغییرات عمده در Solidity و EVM امکان پذیر نیست زیرا این امر باعث از بین رفتن اکثر DApp هایی می شود که قبلاً ساخته شده اند. بنابراین، پلتفرم‌های جدیدتر فرصتی واقعی برای یادگیری و بهبود تجربه توسعه‌دهنده دارند – زیرا DApp‌های بهبود یافته‌ای که این توسعه‌دهندگان می‌سازند می‌توانند موج بعدی پذیرش DeFi را فعال کنند.

چرا توسعه DeFi برای اتریوم سخت است؟

خواه توکن‌هایی برای استقراض و وام‌دهی غیرمتمرکز، توکن‌هایی برای یک بازی NFT یا اثر هنری، یا توکن‌هایی برای مشتقات مالی، هسته اصلی هر مورد استفاده در DeFi و کریپتو هستند.

با این حال، تنها نشانه ای که پلتفرم اتریوم به صورت بومی درک می کند، اتریوم است. همه توکن های دیگر، چه تحت ERC-20، 721، 1155، یا هر استاندارد دیگری، فقط به عنوان متغیر (اعداد معمولی قدیمی) در داخل هر قرارداد هوشمند وجود دارند.

رمز تتر – USDT –– فهرستی از حساب ها و مانده های مرتبط در قرارداد هوشمند USDT است. شیبا اینو هم همینطور (SHIB) و هر توکن دیگری که بر روی اتریوم ساخته شده است. به همین دلیل است که نمی توانید ETH را در Uniswap تعویض کنید (UNIو در عوض، به طرز عجیبی باید ETH (wETH) را که یک توکن ERC-20 است که توسط ETH در بازداشت نگهداری می شود، تعویض کنید.

این مشکلاتی را به همراه دارد. شما نمی‌توانید توکن‌ها را از فردی به شخص دیگر ارسال کنید، زیرا توکن‌ها در کیف پول کاربر قرار ندارند. آنها فقط به عنوان موجودی مرتبط با یک حساب در داخل هر قرارداد زندگی می کنند.

برای مبادله USDT با SHIB، پیامی ارسال می‌شود که حساب شما را در قرارداد USDT بدهکار کند و حساب شما را در قرارداد SHIB بستاند. اما USDT کسر شده از حساب شما باید به حساب دیگری در قرارداد USDT برود و به همین ترتیب، SHIB اعتباری به حساب شما باید از حساب دیگری در قرارداد SHIB باشد.

با اجرای یک توکن جدید در هر قرارداد هوشمند و برای توسعه دهندگان برای اطمینان از ایمن بودن قراردادهایشان تحت همه سناریوهای ممکن، توسعه دهندگان تقریباً تمام وقت خود را تا 90 درصد صرف آزمایش و اعتبار می کنند. این به سختی زمان زیادی را برای آنها باقی می گذارد تا آنچه را که واقعاً می خواهند بسازند: عملکرد DeFi.

با چنین تجربه توسعه دهنده خسته کننده ای، آیا راه بهتری وجود دارد؟

توکن ها به عنوان هسته توسعه DeFi

DeFi همه چیز در مورد توکن ها است. این بدان معناست که توکن‌ها نباید یک فکر بعدی برای تجربه توسعه باشند – آنها باید جلو و مرکز باشند – درست در هسته پلتفرم.

به همین دلیل است که زبان برنامه نویسی مناسب می تواند توسعه نه تنها یک پلتفرم واحد بلکه کل صنعت را تسریع بخشد. نمونه ای از این کار انجام شده است رادیکس، یک پروتکل لایه یک که از برنامه نویسی “دارایی محور” استفاده می کند و آن را با خود معرفی می کند. Scrypto زبان برنامه نویسی.

چگونه کار می کند؟ اول، توکن‌ها دیگر در یک قرارداد هوشمند تعریف نمی‌شوند، مانند فهرست حساب‌ها و موجودی‌هایی که در بالا توضیح داده شد. در عوض، توکن‌ها در یک لایه جداگانه زندگی می‌کنند و قوانینی را که پلتفرم اجرا می‌کند، دنبال می‌کنند. همانطور که پلتفرم بیت کوین اجبار می کند که بیت کوین را نمی توان در یک تراکنش دوبرابر خرج کرد، تخلیه کرد یا از دست داد، برنامه نویسی دارایی محور نیز همین رفتارهای منطقی را تضمین می کند اما برای هر توکن ایجاد شده در پلتفرم.

با وجود آن قوانین، توکن ها همان ویژگی هایی را به دست می آورند که از یک سکه فیزیکی در جیب خود انتظار دارید. شما می‌توانید آن را به صورت فیزیکی به شخص دیگری بدهید، اما پلتفرم تضمین می‌کند که امکان وجود توکن در دو مکان در یک زمان وجود ندارد و همچنین نمی‌تواند ناپدید شود.

با توجه به این رفتار فیزیکی، توسعه دهندگان DeFi می توانند DeFi را بسازند DApps همانطور که آنها به طور شهودی آنها را روی تخته سفید می کشند. کلماتی مانند “take” و “put” در زبان برنامه نویسی در واقع توکن ها را می گیرند و در مکان هایی قرار می دهند.

دیگر نیازی به تعریف قوانین مالی در هر قرارداد هوشمند، از ابتدا، مانند Solidity نیست. با Radix، توسعه دهندگان تمام ابزارهایی را که برای ساخت سریع کد ایمن نیاز دارند در اختیارشان قرار می دهد – – افزایش بهره وری آنها.

در نهایت اینکه توسعه‌دهندگان به پارادایم جدیدی روی می‌آورند یا الگوی قدیمی را ترجیح می‌دهند، به تعادل دقیق بین اثر شبکه قدیمی در مقابل مزایای جدید بستگی دارد.

یادگیری یک رویکرد جدید برای توسعه DeFi کار می کند. و این به ویژه خطرناک است اگر اکوسیستمی که برای آن می سازید از ابتدا شروع شود، در مقایسه با اکوسیستمی که هزاران DApp، جوامع توسعه دهندگان بالغ و میلیون ها کاربر دارد.

اما همانطور که در سال 2021 دیدیم، لایه های جدید می توانند به سرعت رشد کنند. با اجرای صحیح، این احتمال وجود دارد که شاهد یک شروع جدید در شهر باشیم. برنامه ای که به خوبی می تواند جامعه ای از توسعه دهندگان را که بر روی استفاده از جریان اصلی DeFi متمرکز شده اند، گالوانیزه کند.

بیشتر بدانید رمزگذاری رادیکس

سلب مسئولیت. کوین تلگراف هیچ محتوا یا محصولی را در این صفحه تایید نمی کند. در حالی که هدف ما ارائه تمام اطلاعات مهمی است که می‌توانیم به دست آوریم، خوانندگان باید قبل از انجام هر اقدامی در رابطه با شرکت، تحقیقات خود را انجام دهند و مسئولیت کامل تصمیمات خود را بر عهده بگیرند، همچنین این مقاله نمی‌تواند به عنوان توصیه سرمایه‌گذاری در نظر گرفته شود.